بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟

یک:بی روز       و در تاریکی با شمع!                 میان خنده های نمی دانم از کوچه و هرچه درد از باورم ...تقویمم می گذرد! انتهای همین ماه          طولانی ترین شب سال هم خواهد گذشت....وفردا  چرا باید دوباره ؛ بی روز ...         درتاریکی باشمع ... باشم؟! دو: بافتنی که از یادم رفت... شعرهم از یادم رفت ... قلم از یادم رفت... نام پدرم ... سن ام ... ورفتم!                   از سرزمین فراموش کننده گان                    از سرزمین فراموشی                                              نایستاده قلبم ... از داخل چشمانم ؛ چنانکه میمیردم!               دیدم ؛ همگان... می گریستند ...               " عشق گفت: حیف ؛ فراموشی گرفت !                             &nbs بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک:می دانم که تیره نوشتن                                  با نور                                 با عشق                                  با رنگ                                          روشن نمی شود! خنده دارست ؛ که سکوت هم تیره است!                          درد هم تیره است!                         غم هم تیره است! ودر ادبیات وقتی فردی اول عشق شلیک می کند! می داند... که حکم تیر مقابل ؛ یعنی تیره در ابد! دو: در نور ...             بالای روشنی               &nbs بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/ روی برف...              چندان که سکوت هیچ نلغزد             می روم! درون باغ، هزارشاه می گرید                و ،اشک من.. تا بیرون باغ، و هم همه ی خودروها                               از شوق ، جدائی هاست! دو/ زمانی که ...         پیراهن کهنه ات بودم                     داخل هر کمد ،جایم بود! شکافتی ! کاموا گران شده بود ،تا ببافیم ... که دوباره تا بهارت  ندیده باشم حتی کمدی! سه/ پریروز  بربلندای کوهی مه می خوردیم  و  توی آش مان ،پیاز داغ غش غش می خندید! دیروز  هوانبود! گاز ،اسید می خوردیم و الویه توی تاکسی.. سردرد ،قرص تا مرگ... امروز  برف، برف،برف بربری،پنیر، چای داغ وسیب زمینی تنوری  مردم تهرانیم ، عجیب ،غریب! چهار/ صد کبوتر عاشق حرم ات  دستهای مرا که بوسیدند  یا علی  باورم نمی شود که هنوز  دانه ها، اشتراک عشق هستند! پنج/ برای من که ارزشی نداشته ام! طلا،پول و خانه!                مثل خامه روی کیک است! نمی توانم که کیک را بخورم                    پف،پف، خامه ،چه سود! شش/ مزار شش گوشه ات را یا حسین ( ع) آشکار می بینم  میان عشق و اشک و شهادت و... هفت/ بهتر باشم ،بیشتر می نویسم ، کارهم زیاد است و به قول معروف انگتر از در و دیوار می بارد هم چنان از هیچ کجا مرا فراموش نکردید بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...